Το ιστολόγιο αυτό περιλαμβάνει υλικό το οποίο για πολλούς και διάφορους λόγους δεν βολεύεται στον "επίσημο" ιστότοπό μας (digitalzoot.weebly.com).

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2016

Κείμενο του Ινδιάνου αρχηγού Σηάτλ ​για το περιβάλλον


Εδώ και πολλά χρόνια κυκλοφορεί το παρακάτω κείμενο, το οποίο υποτίθεται πως το είπε ο Ινδιάνος Σηάτλ (Seattle), αρχηγός ινδιάνικης φυλής, το 1854 ή το 1855, στον τότε πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Φραγκλίνο Πηρς, ο οποίος ζητούσε να αγοράσει την γη τους (η οποία βρισκόταν στην περιοχή της σημερινής πολιτείας της Ουάσιγκτον).


Στην πραγματικότητα, όπως μπορείτε να δείτε εδώ (πηγή 1, πηγή 2, πηγή 3πηγή 4) το κείμενο δεν είναι αυθεντικό: Κάποια αποσπάσματα από τον λόγο αυτόν τα έγραψε μετά από 33 χρόνια ο Δρ. Χένρι Σμιθ (Henry Smith), ο οποίος είχε παρακολουθήσει την ομιλία τού αρχηγού Σηάτλ, και τα δημοσίευσε στις 29 Οκτωβρίου 1887 στην εφημερίδα Seattle Sunday Star.

Για το κείμενο που κυκλοφορεί και έχει γίνει ευρέως γνωστό, είναι υπεύθυνος ο σεναριογράφος Τεντ Πέρρυ (Ted Perry) ο οποίος, για τις ανάγκες της οικολογικής ταινίας του "Home" τού 1971-72, πήρε κάποια κομμάτια από το αρχικό κείμενο του Χένρι Σμιθ από το 1887, προσέθεσε και δικά του κείμενα τα οποία ταίριαζαν με τις αρχές της εκκλησίας των Βαπτιστών (διαδεδομένης θρησκείας στην Β. Αμερική) και δημιούργησε αυτήν την οικολογική διακήρυξη, η οποία μέχρι τις μέρες μας περνάει από γενιά σε γενιά ως δήθεν ομιλία τού αρχηγού Σηάτλ.

Η πλαστότητα του κειμένου φαίνεται καθαρά και από διάφορες φράσεις οι οποίες δεν ήταν δυνατόν να ειπωθούν από τον αρχηγό Σηάτλ, διότι εκ των πραγμάτων είναι άτοπες: Για παράδειγμα, ο αρχηγός Σηάτλ δεν θα μπορούσε ποτέ να πει την φράση που υποτίθεται πως είπε ("Έχω δει χιλιάδες χτυπημένους βίσωνες στα λιβάδια, αφημένους από τον λευκό άνθρωπο που τους πυροβόλησε από ένα τρένο") για τον απλό λόγο πως δεν υπήρχαν βίσωνες σε απόσταση 600 μιλίων (~1000 χμ.) από την περιοχή του, και όσο για τα τρένα, ήρθαν εκεί πολλά χρόνια αργότερα.


​Άσχετα πάντως από το γεγονός ότι δεν είναι αυθεντικό το κείμενο, το σημαντικό είναι πως τα παρακάτω λόγια βρίσκονται μέσα στο πνεύμα της ινδιάνικης φιλοσοφίας και αντικατοπτρίζουν την μεγάλη οικολογική ευαισθησία των Ινδιάνων, σε μια εποχή που οι "πολιτισμένοι" κατακτητές δεν υποψιάζονταν καν τι σήμαινε ο όρος "οικολογία". Είναι, δηλαδή, ένα σημαντικό οικολογικό μανιφέστο που μας δείχνει τον μεγάλο σεβασμό των "πρωτόγονων" Ινδιάνων προς την γη που τους φιλοξενούσε και την μεγάλη τους έγνοια να παραδίδουν το περιβάλλον υγιές στις επόμενες γενιές.



(Σημείωση: Εκτός από την πρώτη φωτογραφία, που είναι και η μοναδική αυθεντική του αρχηγού Σηάτλ, οι υπόλοιπες είναι φωτογραφίες από την ζωή των Ινδιάνων, γενικά.)​




Διαβάστε κάποια από τα βασικά σημεία του κειμένου:

"Πώς μπορείς να αγοράσεις ή να πουλήσεις τον ουρανό και την ζεστασιά της γης; Η ιδέα αυτή είναι παράξενη για εμάς. Αφού η φρεσκάδα του αέρα και η λάμψη του νερού δεν μας ανήκουν, πώς μπορείτε να τα αγοράσετε;


"Είμαστε κομμάτι της γης και εκείνη είναι κομμάτι μας. Τα ευωδιαστά λουλούδια είναι οι αδελφές μας, το ελάφι, το άλογο, ο μεγάλος αετός, αυτά είναι τα αδέλφια μας. Οι βραχώδεις βουνοκορφές, οι χυμοί των λιβαδιών, η θερμότητα του σώματος των αλόγων και του ανθρώπου – όλα ανήκουν στην ίδια οικογένεια."


"Αυτή η γη είναι ιερή για εμάς. Αυτό το λαμπερό νερό που κυλάει στα ρέματα και στους ποταμούς δεν είναι απλά νερό αλλά το ίδιο το αίμα των προγόνων μας. Το κελάρυσμα του νερού είναι η φωνή των προγόνων μας. Τα ποτάμια είναι αδέλφια μας, μας δροσίζουν και μας ξεδιψούν. Τα ποτάμια μεταφέρουν τα κανό μας και τρέφουν τα παιδιά μας."


"Κάθε κομμάτι γης για τον λευκό άνθρωπο είναι το ίδιο με κάθε άλλο, διότι αυτός είναι σαν τον ξένο που έρχεται μέσα στην νύχτα και αρπάζει από την γη ό,τι χρειάζεται. Γι' αυτόν η γη δεν είναι αδέλφι του αλλά εχθρός του. Ληστεύει την γη. Δεν νοιάζεται. Η λαιμαργία του ρημάζει την γη και αφήνει πίσω μόνο έρημο."​


"Ο αέρας είναι πολύτιμος για τον κόκκινο άνθρωπο διότι όλα, το αγρίμι, το δένδρο, ο άνθρωπος, όλα μοιράζονται την ίδια ανάσα. Ο λευκός άνθρωπος δεν φαίνεται να προσέχει τον αέρα που αναπνέει."


"Έχω δει χιλιάδες νεκρούς βούβαλους στις πεδιάδες αφημένους από τους λευκούς ανθρώπους που τους πυροβόλησαν από ένα τραίνο. Πώς μπορεί το σιδερένιο άλογο που καπνίζει να είναι πιο σημαντικό από τον βούβαλο, που πρέπει να τον σκοτώνουμε μόνο για να επιβιώνουμε; Τι είναι ο άνθρωπος δίχως τα αγρίμια; Αν όλα τα αγρίμια πέθαιναν, ο άνθρωπος θα πέθαινε από πνευματική μοναξιά. Διότι ό,τι συμβαίνει στα αγρίμια σύντομα συμβαίνει και στον άνθρωπο. Όλα τα πράγματα συνδέονται."


"Η γη είναι η μητέρα μας. Αυτό γνωρίζουμε: πως η γη δεν ανήκει στον άνθρωπο, αλλά ο άνθρωπος ανήκει στην γη.
Όλα τα πράγματα συνδέονται, όπως το αίμα που ενώνει την οικογένεια. Οτιδήποτε συμβαίνει στην γη συμβαίνει και στα παιδιά της γης. Ο άνθρωπος δεν ύφανε τον ιστό της ζωής. Είναι απλά ένα νήμα του. Οτιδήποτε κάνει στον ιστό, το κάνει και στον εαυτό του. Συνεχίστε να μολύνετε το κρεβάτι σας και μια νύχτα θα πνιγείτε από την ίδια σας τη βρωμιά."


"Όταν και ο τελευταίος κόκκινος άνθρωπος θα έχει εξαφανιστεί από την γη και η μνήμη του θα μοιάζει σαν την σκιά του σύννεφου που κινείται πάνω από μια πεδιάδα, αυτές οι ακτές και τα δάση ακόμη θα έχουν μέσα τους το πνεύμα του λαού μου. Διότι αγαπούμε την γη όπως το νεογέννητο αγαπάει τον χτύπο της καρδιάς της μητέρας του."


Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο ΕΔΩ!​ (αφού πια έχετε στον νου σας πως δεν είναι αυθεντικό!)

(Πηγές: mythagogia.blogspot.gr,  en.wikipedia.org)​

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου