Στα βορειοανατολικά σύνορα του νομού Αρκαδίας βρισκόταν μια λίμνη. Ονομαζόταν λίμνη του Στύμφαλου. Εκεί, ανάμεσα στα πυκνά δέντρα της όχθης και τους θάμνους, έμεναν κάτι παράξενα και επικίνδυνα πουλιά που έμοιαζαν με κότες. Οι κάτοικοι τα ονόμαζαν Στυμφαλίδες Όρνιθες. Είχαν μυτερά φτερά και σιδερένια ράμφη. Τα νύχια τους ήταν μακριά και σουβλερά και οι όρνιθες αυτές τρέφονταν με ανθρώπινες σάρκες. Γι' αυτό κανείς από τους κατοίκους της γύρω περιοχής δεν τολμούσε να πλησιάσει προς την λίμνη.
-Έχεις ακούσει για τις Στυμφαλίδες Όρνιθες; ρώτησε μια μέρα ο Ευρυσθέας τον Ηρακλή.
-Και ποιος δεν έχει ακούσει γι' αυτά τα ανθρωπόφαγα πουλιά; του απάντησε ο Ηρακλής.
-Αυτός θα είναι ο επόμενος άθλος σου, Ηρακλή. Θα πας στη λίμνη του Στύμφαλου και θα εξοντώσεις τις Στυμφαλίδες Όρνιθες.
Ο Ηρακλής την άλλη μέρα κιόλας ξεκίνησε να πραγματοποιήσει τον έκτο άθλο του. Καταλάβαινε ότι θα ήταν ο πιο επικίνδυνος από τους άθλους που είχε κάνει ως τώρα. Αυτά τα τρομερά πουλιά έλεγαν πως τα προστάτευε ο θεός του πολέμου, ο Άρης. Θα μπορούσε να τα σκοτώσει;
-Έχεις ακούσει για τις Στυμφαλίδες Όρνιθες; ρώτησε μια μέρα ο Ευρυσθέας τον Ηρακλή.
-Και ποιος δεν έχει ακούσει γι' αυτά τα ανθρωπόφαγα πουλιά; του απάντησε ο Ηρακλής.
-Αυτός θα είναι ο επόμενος άθλος σου, Ηρακλή. Θα πας στη λίμνη του Στύμφαλου και θα εξοντώσεις τις Στυμφαλίδες Όρνιθες.
Ο Ηρακλής την άλλη μέρα κιόλας ξεκίνησε να πραγματοποιήσει τον έκτο άθλο του. Καταλάβαινε ότι θα ήταν ο πιο επικίνδυνος από τους άθλους που είχε κάνει ως τώρα. Αυτά τα τρομερά πουλιά έλεγαν πως τα προστάτευε ο θεός του πολέμου, ο Άρης. Θα μπορούσε να τα σκοτώσει;
